Al op de basisschool zette ik stoelen op tafels om een sticker te verdienen, speelde ik schaaktoernooien en kwam ik in aanraking met EHBO tijdens jeugd-EHBO-lessen. Dat zaadje groeide uit tot een levenslange missie: veiligheid en hulpverlening in de breedste zin, gecombineerd met nieuwsgierigheid en de wens om te blijven leren.
Met mijn camera legde ik van alles vast: uitrukken van de brandweer in Zoetermeer, ritten met de dierenambulance, vriendengroepen en natuurlijk alles van mieren, pieren en vogels. Gekscherend: alles wat sluipt, kruipt, wandelt en vliegt.
Die passie voor natuur was niet zo gek. Vakanties gingen bij ons niet naar all-inclusive bestemmingen, maar naar kanovaren, wildkamperen en buiten zijn in België, Frankrijk, Zweden en Hongarije. Ik was zo iemand die altijd met slangen aan kwam zetten en zelfs twee slakken meenam op de boot als huisdier voor tijdens de vakantie.
Honden, Bailey en alles wat knuffelbaar is
Een passie voor honden heb ik altijd al gehad. Alles wat er knuffelbaar uitziet, had bij mij al snel een streepje voor. Sinds november 2025 heeft dat een naam gekregen: Bailey.
Bailey is een hond met een verhaal. Ze kwam met haar eigen rugzakje en vraagt om rust, duidelijkheid en vertrouwen. Stap voor stap bouwen we samen aan nieuwe ervaringen: wandelen, een wat latere uitgebreide socialisatie, trainen, speurwerk en detectie, showen — ja, wat is ze mooi — en natuurlijk mee naar plekken waar ze vooral veel plezier maakt, zoals bij onze favoriete plek Sparrenhorst in Nunspeet.
Op haar eigen pagina vind je meer leuke foto’s en gebeurtenissen die we samen meemaken!
Poppy hoorde ook bij het huishouden. Bailey en Poppy duldden elkaar en respecteerden elkaars ruimte; in hun geval was dat precies de beste afspraak tussen hond en kat.
In herinnering: Poppy
Op 20 juli 2026 is Poppy overleden. Ze was te ziek om nog op te kunnen lappen. In een paar dagen tijd veranderde ze van een actieve, alerte poes in een oud omatje en viel ze 2,5 kilo af. Diverse onderzoeken wezen niets duidelijks uit. Wat doe je dan met een doodzieke kat van twaalf jaar oud, die duidelijk geen energie meer had en aan het lijden was? Bailey en ik hebben besloten haar te laten gaan.
Mijn favoriete ras blijft zonder twijfel de Hollandse herder. Deze knapperd van de buren wilde gelukkig wel even met mij poseren. En buurhondje Kyra? Die wordt ook regelmatig leuk op de foto gezet.
Egels knuffelen? Ja hoor, ik ben van de partij. Alles wat er knuffelbaar uitziet — met of zonder stekels!
Vogels, fotografie en Frietje
Fotografie van natuur en dieren werd een passie die me niet meer losliet, maar een tijd wat minder aandacht kreeg. Door opleiding, werk en andere interesses kwam het op de achtergrond te staan. Totdat ik in 2019 opnieuw werd meegenomen in vogeldeterminatie en vogels prepareren. Vanaf dat moment heb ik de natuurfotografie weer opgepakt en nooit meer losgelaten.
Frietje kreeg zijn naam omdat tijdens het prepareren bleek dat hij een gigantische vetlaag had. We grapten dat hij waarschijnlijk alleen maar vette friet vrat. Uiteindelijk bracht die hernieuwde liefde voor vogels me bij de Vogel- en Natuurvereniging Zoetermeer, waar ik als bestuurslid betrokken raakte bij het slechtvalkenproject.
Dat leidde weer tot assistent-vogelringer en in 2025 ben ik gestart met de opleiding tot ringer van roofvogels. Martin, mijn mentor, begeleidt me in dit opleidingstraject van twee jaar. Die passie gaat verder dan kijken en fotograferen: het is ook veldwerk, klimmen, zorgvuldig werken met dieren en bijdragen aan onderzoek en bescherming.
Buiten, in heidegebied of bos, voel ik me snel thuis. Het liefst ver weg van gillende kinderen en te veel toerisme. Laat mij maar met een slang of spin spelen.
Techniek, cybersecurity en ondernemerschap
In 2009 koos ik volledig voor het ondernemerschap en specialiseerde ik me in cybersecurity. Ik richtte WeSecureIT op. Later werd WeSecureIT onderdeel van Performance Collective via een fusietraject. Uiteindelijk heb ik daar afscheid van genomen om naar een nieuwe fase over te stappen met Kynexis, Pravus en NIS2 Boardroomtraining.
Op de pagina Digitale veiligheid neem ik jullie mee in mijn werkverhaal.
Een compact overzicht van relevante opleidingen, certificeringen en praktische veiligheidsopleidingen staat op Opleiding & certificering.
Digitale veiligheid begint bij begrijpen hoe werk echt gebeurt.
Hoe denk je dat je appeltje bij Albert Heijn terechtkomt? Achter zoiets gewoons zit een keten van teelt, sortering, kwaliteitscontrole, logistiek, software, sensoren, machines en leveranciers. Zulke bedrijfsprocessen zijn steeds digitaler en afhankelijker geworden. Precies daar help ik organisaties mee: begrijpen waar afhankelijkheden zitten, wat continuïteit kan raken en welke risico’s je aantoonbaar moet beheersen.
Vrijwilligerswerk en genieten
Ook vrijwilligerswerk vormt nog altijd een rode draad. Via het Rode Kruis was ik vrijwilliger bij festivals waaronder Parkpop, de Parade en het Vuurwerkfestival. Later draaide ik mee bij lokale Zoetermeerse evenementen zoals de Dekkerloop en Geuzendag.
Sinds enkele jaren draai ik mee met het EHBO-team bij 24KiKa. Stilzitten zit er niet in. Ook in mijn vrije tijd zoek ik uitdaging en verdieping: vliegen, piano spelen, wijnproeven, goed gereedschap, klussen en vooral buiten zijn. Veel buiten zijn, met camera in de aanslag.
Wijnproeven, leren en genieten
Regelmatig kom ik met vrienden en onze wijnproefclub bij elkaar om mooie wijnen te proeven. We houden proefnotities bij en leren zo overeenkomsten en verschillen herkennen tussen wijngebieden, druivenrassen en terroir.
Ook dichter bij huis is wijn een leuke rode draad. Bij de Zoetermeerse stadswijngaard Hof van Seghwaert hielp ik mee met het onderhouden en plukken van de druiven. Op de foto staat Winfried, een goede vriend en bioloog met wie ik veel “vogel” contact heb.
Mijn motto? Leef je beste leven, elke dag. Want morgen is nooit gegarandeerd. En help waar je dat kan; dat maakt het leven ook voor een ander aangenamer.